اپتیما (مدیر کل)
خسوف و کسوف، پدیدههای اسرارآمیز آسمانی که همواره انسان را مجذوب خود کردهاند، در طول تاریخ با ترکیبی از ترس، شگفتی و کنجکاوی مواجه بودهاند. پیش از آنکه دانش و علم نجوم بتوانند راز این پدیدهها را آشکار کنند، مردم جهان آنها را نشانهای از اراده خدایان، سرنوشت پادشاهان و حتی بلایای طبیعی میدانستند.
در چین باستان باور بر این بود که کسوف زمانی رخ میدهد که یک اژدهای آسمانی خورشید را میبلعد و برای بازگرداندن نور، مردم با طبل و شیپور تلاش میکردند تا اژدها را بترسانند. در مصر باستان، کسوف و خسوف به عنوان پیامهای خدایان تعبیر میشد و مراسم مذهبی و نیایش برای جلب رضایت خدایان برگزار میگردید.
بابلیها اما کمی دقیقتر بودند؛ آنها گرفتها را ثبت میکردند و حتی توانستند زمان تقریبی وقوع آنها را پیشبینی کنند. این ثبت و پیشبینی، پایهای برای توسعه نجوم مدرن شد.
در ایران باستان و در تمدنهای پیش از اسلام، مردم خسوف و کسوف را نشانههای الهی میدانستند. برای نمونه، باور بر این بود که کسوف ممکن است نشانهی نارضایتی یا هشدار خدایان باشد و مراسم آیینی مانند فریاد و طبل زدن برای رفع این خشم برگزار میشد.
با گذر زمان و پیشرفت علم، نگاه انسان به این پدیدهها تغییر کرد. فیلسوفان یونان باستان مانند ارسطو دریافتند که خسوف زمانی رخ میدهد که سایه زمین بر ماه میافتد و کسوف هنگامی که ماه بین زمین و خورشید قرار میگیرد. در ایران اسلامی، دانشمندانی چون ابن هیثم و خواجه نصیرالدین طوسی با محاسبات دقیق نجومی، توانستند تاریخ و زمان کسوف و خسوف را پیشبینی کنند و بسیاری از باورهای خرافی را به علم تبدیل نمایند.
امروز، خسوف و کسوف دیگر ترسناک یا رازآلود نیستند، اما هنوز هم انسانها را به تماشای آسمان میکشانند و یادآور این هستند که کنجکاوی بشر از اسطوره به علم، مسیر طولانی و شگفتانگیزی داشته است.
https://asrejavannews.com
🔸️ اپلیکیشن عصر جوان
https://eitaa.com/asrejavannewss
🔸️ لینک کانال ایتا
https://B2n.ir/pd5177
🔸️ لینک کانال واتس اپ
https://t.me/asrejavannews
🔸️ لینک کانال تلگرام
